و پاكى مىباشد و ايمان مؤمنان به وسيله آن شعله ور و پر بار مىگردد . در حقيقت اين نور خدا است همان نورى است كه آسمانها و زمين را روشن ساخته و از كانون قلب مؤمنان سر بر آورده و تمام وجود و هستى آنها را روشن و نورانى مىكند . دلائلى را كه از عقل و خرد دريافته‌اند با نور وحى آميخته مىشود و مصداق * ( نُورٌ عَلى نُورٍ ) * مىگردد . و هم در اينجا است كه دلهاى آماده و مستعد به اين نور الهى هدايت مىشوند و مضمون * ( يَهْدِي اللَّه لِنُورِه مَنْ يَشاءُ ) * در مورد آنان پياده مىگردد . بنا بر اين براى حفظ اين نور الهى ( نور هدايت و ايمان ) مجموعه اى از معارف و آگاهيها و خودسازيها و اخلاق لازم است كه همچون مشكاتى اين مصباح را حفظ كند . و نيز قلب مستعد و آماده اى مىخواهد كه همچون زجاجه برنامه آن را تنظيم نمايد . و امدادى از ناحيه وحى لازم دارد كه همچون شجره مباركه زيتونه به آن انرژى بخشد . و اين نور وحى بايد از آلودگى به گرايشهاى مادى و انحرافى شرقى و غربى كه موجب پوسيدگى و كدورت آن مىشود بر كنار باشد . آن چنان صاف و زلال و خالى از هر گونه التقاط و انحراف كه بدون نياز به هيچ چيز ديگر تمام نيروهاى وجود انسان را بسيج كند ، و مصداق « * ( يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْه نارٌ ) * » گردد . هر گونه تفسير به راى و پيشداوريهاى نادرست و سليقه‌هاى شخصى و عقيده‌هاى تحميلى و تمايل به چپ و راست و هر گونه خرافات كه محصول اين شجره مباركه را آلوده كند از فروغ اين چراغ مىكاهد و گاه آن را خاموش مىسازد .